zwanger op Bali

#1 Zwanger op Bali

Vandaag precies 3 jaar geleden werd ik moeder van een prachtige dochter. Op 2 september 2017 werd Nina geboren. Maar….graag neem ik je tijdens deze allereerste Oermoeder Inspiratie eerst mee naar het moment dat mijn moederschapsavontuur begon. Zwanger op Bali, het zal ons wereldje totaal veranderen. Opeens komt er nu echt een derde persoontje in het plaatje en alles vraagt om een nieuwe vormgeving.

Een paar dagen voordat het jaar 2016 afliep, ontdekten we dat ik zwanger was. Ik weet nog goed dat het vieren van oudjaar een hele bijzondere ervaring was. Opeens weet je zeker dat het nieuwe jaar ook écht heel nieuws gaat brengen. Wat een bijzonder en vreugdevol vooruitzicht was dat!

Oud & nieuw, wij zijn klaar voor een nieuw begin!
HAPPY NEW START!

Oke, zwanger op Bali…en wat nu?

Nadat de eerste vreugdedansjes waren gedanst en we langzaam aan het idee gewend raakten, kwamen voorzichtig de eerste praktische vragen om de hoek kijken. Hoe gaan we dit aanpakken? Welke ondersteuning gaan we inschakelen tijdens de zwangerschap? Waar wil ik bevallen? Wil ik naar Nederland? Zo ja, wanneer en waarvoor eigenlijk? Veel vragen en overwegingen. Het was voor mij duidelijk dat ook dit deel van mijn leven op Bali zou vragen om zelf uit te zoeken wat past en hier stap voor stap onze weg in vinden.

Gelukkig wist ik al heel duidelijk het antwoord op de vraag: ‘Waar wil ik bevallen?’ Dit antwoord wist ik zelfs al jaren voordat ik überhaupt bezig was met een kinderwens 😉 . In Ubud, 20 minuten bij ons thuis vandaan, staat de geboortekliniek Yayasan Bumi Sehat, (wat stichting voor gezonde moeder aarde betekent), opgericht in 1995 door Amerikaanse verloskundige Ibu Robin Lim. Vanaf het moment dat ik van deze kliniek afwist en er verhalen over hoorde, wist ik dat wanneer ik ooit zwanger zou raken, ik daar ging bevallen. Alleen de slogan al raakte me diep: ‘Gentle birth heals mother Earth‘.

In 2014 kwam ik er voor het eerst toen een vriendin hier was bevallen. En ook al was het een wat oudere kliniek en de faciliteiten beperkt, de visie, de werkwijze én de missie waarmee deze kliniek gerund werd, waren ruimschoots voldoende om mij te overtuigen. Het ‘toeval’ wilde dat ze na jarenlang plannen en nog langer wachten, eind 2016 eindelijk naar hun nieuwe kliniek waren verhuisd. Nu was het ook nog eens een prachtige locatie met gloednieuwe faciliteiten. Ik zag het helemaal zitten :).

De nieuwe kliniek van Yayasan Bumi Sehat in Ubud, Bali

Al mijn ideeën en belangrijke voorwaarden voor een natuurlijke bevalling werden volop ondersteund door de werkwijze van Bumi Sehat. We hebben daarom eigenlijk niet eens verder gekeken of gezocht naar andere opties. De medische zorg en standaard van lokale ziekenhuizen in Indonesië zijn zeker in vergelijking met Nederlandse zorg niet echt om over naar huis te schrijven. En de percentages keizersneden die in ziekenhuizen worden uitgevoerd zijn schrikbarend hoog. Op Bali zijn er wel een aantal goede internationale ziekenhuizen, maar deze zorg is (vaak) heel prijzig.

Ik heb dan ook geen moment de behoefte gehad om mij te verdiepen in de mogelijkheid om in een ziekenhuis te bevallen. Ik voelde heel sterk dat Bumi Sehat de plek was waar ik ging bevallen en dat daar alle begeleiding en zorg was die ik nodig had. En mochten er complicaties optreden, dan had ik het volste vertrouwen dat zij de juiste contacten én kennis hebben om verder te handelen.

Diep vertrouwen

Vanaf het allereerste begin van de zwangerschap, heb ik een diep vertrouwen gehad in mijn lijf. Ik wist en voelde dat het goed ging komen en dat ik op mijn lijf kon vertrouwen. Hierdoor stond ik stevig in mijn keuzes, kon ik mijn intuïtie volgen en vonden we steeds de juiste antwoorden op de vele vragen die op je af komen tijdens deze bijzonder periode.
Ik wilde dan ook zoveel mogelijk handelen naar dit vertrouwen in mijn lijf en heb daardoor bewust gekozen om het bij de controles van de verloskundige te houden.

Bumi Sehat heeft zelf geen echoapparatuur, maar ze raden wel aan om met 12 weken een echo te maken, zodat we wisten of alles goed was (en niet onbelangrijk, of het er één of twee zouden zijn). Dit hebben we gedaan bij een gynaecoloog, die op het kleine kaartje dat we mee kregen met de echofoto een mooie tekening maakte van onze kleine. Nou, daar konden we mee vooruit 🙂 .

En daar hebben we het bij gelaten. We wilden niet weten of het een jongetje of meisje werd, dus daarvoor hoefden we niet op pad. Geen verdere testen, geen echo’s. Totdat de verloskundige of mijn lijf signalen zou geven dat er (meer) onderzoek nodig zou zijn. Voor mij voelde dit heel fijn, want zo kon ik goed volgen wat mijn lijf aangaf en op een rustige en ontspannen manier mee groeien in het proces. De eerste 20 weken bestonden dus uit vier korte bezoekjes aan Bumi Sehat kliniek en één echo bij een particuliere kliniek.

Mijn controle kaart van Bumi Sehat
De echo met de mooie tekening van de gynaecoloog 🙂

Doe ik hier wel goed aan?

Natuurlijk zaten er ook dagen bij dat ik onzeker werd of we het wel goed deden, of dit nou wel wijs was, of ik niet naïef bezig was. Zeker als anderen ook met vragen kwamen. En dan zei ik steeds weer tegen mezelf: ‘nee, stop’. Terug naar mijn lijf, naar mijn gevoel, naar het contact met dit kleine wezentje in mijn buik en dan wist ik weer dat het goed was zo. Ik was fit en mijn lijf deed perfect haar magische groeiwerk. Natuurlijk was er vermoeidheid en emotionele schommelingen door de hormonen, maar over het algemeen voelde ik mezelf alleen maar sterker en scherper worden. Ik genoot echt van de zwangerschap en het hele proces. Ik denk zelfs dat ik er juist extra van kon genieten, omdat ik zo dicht bij mijzelf bleef en er weinig afleiding was vanuit de buitenwereld. Geen druk van buitenaf, geen (standaard) systeem waar ik in mee hoefde te gaan. Wat een rust gaf dat!

Op bezoek naar Nederland

Ik wilde graag nog op bezoek naar Nederland voordat ik zou bevallen. Tja, wanneer plan je dat, wat is handig? Al met al kwamen we uit op een mooie periode zo rond de 22 weken van mijn zwangerschap. We zouden twee maanden in Nederland zijn, in mei en juni. Dat gaf voldoende ruimte om op een relaxte manier met familie en vrienden te zijn. En dan zouden we met 32 weken terug vliegen, op tijd om nog te mogen vliegen en de laatste weken van de zwangerschap in alle rust thuis te zijn.

Het was heerlijk om in Nederland te zijn. Tijd door te brengen met familie en vrienden. Genieten van de Hollandse dingen, zoals met de fiets op pad, lekker een fris briesje (ja, die ga je missen na jaren altijd een tropische warme wind), maar vooral genoot ik van het samen zijn met mijn familie. Natuurlijk heb ik me ook afgevraagd hoe mijn zwangerschap eruit zou zien als ik in Nederland zou wonen. Met je verstand zou je denken dat je toch liever ergens bevalt waar de medische zorg in ieder geval betrouwbaar is, goede faciliteiten voor iedereen beschikbaar zijn en je niet alles zelf hoeft uit te zoeken. Maar nog steeds zei mijn gevoel luid en duidelijk dat ik het geen moment anders zou willen. Ook dat was een fijne bevestiging, want dat had natuurlijk anders kunnen zijn als ik eenmaal in Nederland was.

Wat moet er echt mee in de koffer aan baby uitzet?

Altijd een dingetje voordat je weer op het vliegtuig stapt…wat neem je mee in je koffer vanuit Nederland? De eerste jaren dat ik op Bali woonde, zat de koffer vooral vol met Hollandse lekkernijen (drop, kaas, hagelslag etc.), kleding en handige (opvouwbare 😉 ) IKEA-items. Dat werd elk jaar gelukkig minder, want het was telkens een heel gedoe om onder de maximaal toegestane kilo’s te blijven. Dus van de Hollandse lekkernijen genoot ik in Nederland en voor die handige IKEA-items vond ik steeds vaker lokaal gemaakte alternatieven. Maar nu ging het iets anders… Nu ging het om spulletjes voor onze toekomstige kleine. Durfde ik dan ook zo relaxt alles op z’n beloop te laten en wel te zien of ik een lokaal alternatief kon vinden?

Als je sommige babyuitzet lijstjes mag geloven, dan hadden we aan 30 koffers nog niet genoeg. Maar één criteria was duidelijk. Het moest in de koffer passen 🙂 . Uiteindelijk kwam ik er achter dat mijn eigen baby-uitzetlijstje een stuk korter was dan de meeste die ik op internet vond 😉 en ik zocht de items op die echt alleen in Nederland te krijgen waren. Ik nam een goede draagzak mee, een set wasbare luiers, hydrofiele doeken, een paar setjes fijne baby kleertjes voor de newborn periode en wat zwangerschapskleding.

Draagzak testen 🙂
Hmmm, lekker Hollandse kibbeling

Op het vliegtuig stappen…

Toen was het eind juni tijd om terug naar Bali te gaan, terug naar ons thuis. De plek waar we het ouderschapsavontuur aan zouden gaan. Volledig opgeladen met heerlijke ontmoetingen en liefdevol gezelschap besefte ik weer eens extra dat mijn man en ik het avontuur echt met z’n tweetjes aan gingen. Ver weg van de bekende en liefdevolle steun van familie en vrienden. Het afscheid is altijd even slikken na zo’n intensieve tijd samen, maar nu had het weer een nieuwe lading. Namelijk op zo’n grote afstand van hen moeder worden betekende ook dat we een heleboel momenten niet zouden delen. Wel was ik ongelooflijk blij dat mijn ouders besloten hadden om rond de bevalling op Bali te zijn. Vooral dat mijn moeder erbij zou zijn in die eerste kwetsbare periode. Als er iemand was die ik vertrouwde om mij heen tijdens de kraamweken, dan was het wel mijn moeder. Zeker tijdens de zwangerschap kwam ik er steeds meer achter dat zij voor mij een heel belangrijke inspiratiebron in het moederschap. Met dit vooruitzicht viel het afscheid nemen iets minder zwaar en stapten we vol vertrouwen op het vliegtuig, terug naar Bali. Op naar de laatste weken van de zwangerschap!

Dag Nederland!
Hallo Bali!

Jouw eigen unieke pad vinden…

Hoe is jouw zwangerschap verlopen? Herken jij dingen in mijn verhaal? Of koos jij misschien voor een hele andere weg? Of misschien ben je nog geen moeder, maar zie je al wel voor je hoe jij het graag zou willen?
Het allerbelangrijkste in deze periode waarbij je op de drempel staat van een groots avontuur is denk ik dat je steeds beter leert luisteren naar je intuïtie, doen wat bij jou past en vooral keuzes maken die voor jou goed voelen. Dat maakt het gemakkelijker om in je kracht te (blijven) staan en je eigen unieke pad te lopen als straks alles anders is met dat kleine wondertje in je armen.

Waar was jij heel zeker van tijdens de zwangerschap? En wat waren jouw onzekerheden en twijfels?
Wat zou jij het belangrijkste vinden als je zou bevallen in een ander land?
Laat het me hieronder weten in de reacties. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen!

Warme groet uit Bali,

Marieke

P.S. Wil je trouwens geen Oermoeder Inspiratie missen? Meldt je dan hier aan en je krijgt altijd een berichtje zodra er een nieuwe blog is. Én daarbij ontvang je ook om de week leuke Bali-weetjes en inspiratie tips 🙂

Oermoeder Inspiratie uit Bali

In deze blog vind je mijn wekelijks Oermoeder Inspiratie. Ik deel mijn belevenissen en ervaringen over het moederschap. Niet vanuit de boekjes of de richtlijnen, maar vanuit het hart. En over hoe dat nou gaat, opvoeden en opgroeien in Bali.

Wil je meer lezen over mijn verhaal en achtergrond over hoe ik op Bali terecht ben gekomen, kijk dan hier.

About Marieke Nijland

Hoi, ik ben Marieke Nijland. Luisterkind-werker, leerkracht speciaal beweginsonderwijs & oprichter van Stichting Sukacita. In 2019 heb ik de opleiding tot Luisterkindwerker gevolgd bij grondlegger Diana Hendriks - van Beaumont. Luisterkind is een prachtige en zachte methode om écht te luisteren naar wat iemand te vertellen heeft. Een methode die iedereen een stem kan geven, ook diegene die het zelf niet goed kunnen verwoorden. En door één belangrijk moment een luisterend oor te bieden, er volledig zonder oordeel te zijn voor iemand, kan die persoon nieuwe stappen zetten en nog meer uit het leven te halen. Een mooie samenwerking, toch?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *